Yeti w piątej edycji D&D

Yeti

Yeti to człekokształtne małpy o intelekcie odpowiadającym ludzkiemu, zamieszkujące arktyczne rejony górskie i wyżynne. Mają około 2,4 metra wzrostu i ciało pokryte długim, białym futrem. Ich dłonie i stopy są szerokie i płaskie, co ułatwia poruszanie się po grząskim śniegu. Nie noszą żadnego odzienia ani ozdób. Ich ciała mają specyficzny piżmowy zapach, ledwo wyczuwalny na mrozie, ale bardzo wyrazisty, gdy yeti przebywa w cieplejszym otoczeniu. Oczy yeti mają barwę lodowego błękitu lub są bezbarwne. Są też wyposażone w przezroczyste dodatkowe powieki, które chronią oczy przez zamarzaniem i pozwalają widzieć podczas śnieżyc. Ciało pod futrem ma kolor kości słoniowej. Ciała yeti są muskularne i pozbawione ochronnej warstwy tłuszczu typowej dla wielu arktycznych istot. Zamiast tego ogrzewa je ich doskonałe futro.

Yeti są wprawnymi arktycznymi myśliwymi zastawiającymi śnieżne zasadzki. Lubią wykorzystywać śnieżne zagłębienia lub zakopywać się w śniegu i tak czekać na nadchodzący łup. W dodatku ich białe futro sprawia, że na tle śnieżnego otoczenia trudno je zauważyć z odległości dalszej niż kilka kroków. Złowrogie lodowate spojrzenie yeti nieraz wystarcza, by przeciwnik wpadł w strach na sam jego widok. W walce yeti posługuje się potężnymi pazurami, rzadziej paszczą. Jeżeli uda mu się złapać przeciwnika w uścisk, futro yeti wchłania ciepło jego ciała, powodując odmrożenia. Ta właściwość owłosienia czyni jednak yeti bardzo wrażliwym na ataki ogniowe i cieplne.

Pomimo swej inteligencji yeti nie stworzyły cywilizacji. Potrafią używać znalezionych narzędzi, jednak nie tworzą własnych. Żyją w kilkuosobowych rodzinach zamieszkujących lodowe jaskinie, niekiedy naturalne, czasem wydrążone lub poszerzone przez nich samych. Trudne warunki życia w lodowatym klimacie nie pozwalają tym stworzeniom na wiele więcej niż walkę o byt i reprodukcję. Młode osobniki żyją z rodzicami tylko do chwili, kiedy dorosną. Następnie wyruszają, by założyć własną rodzinę.

Wszelkie istoty nie należące do rodziny yeti stanowią dla nich potencjalne źródło pożywienia. Dotyczy to także innych yeti, choć zazwyczaj polują na duże ssaki takie jak karibu, niedźwiedzie, wilki i innych mieszkańców śnieżnych rejonów gór. W razie potrzeby nie gardzą też padliną. Ich terytorium łowieckie obejmuje promień około 20 kilometrów wokół siedziby. Yeti padają czasem ofiara myśliwych polujących na nie dla cennego futra.

Ohydny yeti[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.