Smok
Wyvern 5e.jpeg
Wywern z Monster Manual 5e
Wywern
Broń oddechowa brak
Łuski
Teren wzgórza, góry
Charakter neutralny zły

Wywern w trzeciej edycji

Derro z wyvernem jako wierzchowcem

Wywerny to pomniejsze smoki o niskiej inteligencji i zatrutym żądle na końcu ogona. Dorosły wywern mierzy sobie około jedenastu metrów długości, z czego połowę stanowi ogon a ponad metr na masywną głowę. Jego ciało pokryte jest skórzastą łuską barwy szarej lub szarobrązowej. Podobne do nietoperzowych skrzydła mają około 17 metrów rozpiętości. Masywną paszczę wypełniają ostre zęby. W przeciwieństwie do smoków, wywerny mają tylko tylne łapy, podobne w budowie do nóg drapieżnego ptaka. Na końcu ogona znajduje się kulisty węzeł chrzęstny, w którym ukryte jest półmetrowe, wysuwane żądło. Oczy wywerna są czerwone lub pomarańczowe. Bestia porozumiewa się dwoma rodzajami dźwięków - sykiem i gulgotaniem. Niekiedy służą swym potężniejszym krewniakom - smokom.

Wywerny są głupimi lecz agresywnymi przeciwnikami, zwykle atakującymi każdego, kto naruszy ich terytorium. Preferują ataki z powietrza, jak broń wykorzystując ostre zęby i żądło z bardzo silną trucizną. Jedną z ulubionych form ataku jest porwanie przeciwnika w powietrze i zagryzienie lub zakłucie go.

Kiedy poluje, wywern pilnuje, żeby nadlatywać pod wiatr i pod słońce tak, aby jego cień nie uprzedził ofiary. Jest bardzo cichym i zwinnym lotnikiem, wykorzystującym element zaskoczenia.

Wywerny tworzą rodziny składające się z pary dorosłych osobników i młodych. Zamieszkują jaskinie za zboczach górskich, z których jest dobry widok na okolicę. Preferują tereny porośnięte lasem lub dżunglą. Terytorium łowieckie rodziny obejmuje obszar w promieniu 35 kilometrów wokół legowiska. Tylko młode, usamodzielniające się wywerny walczą między sobą, ustalając w ten sposób granice terenu łowieckiego. Dorosłe osobniki załatwiają spory między sobą bez rozlewu krwi.

Dorosły wywern potrzebuje dziennie około stu kilogramów pożywienia. Stworzenia te zwykle polują na konie, świnie lub inne duże ssaki, które pożerają wraz z kośćmi. Gardzą padliną i jedzą ją tylko w ostateczności.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.