FANDOM


Krwiopęczak

Krwiopęczniak

W wodach oceanów żyją różne morskie śluzy, ale mogą się one również czaić w głębokich, wilgotnych obszarach podziemnych z basenami stojącej wody. Nie posiadają umysłów. Unoszą się tylko z prądem, pożerając wszystko, co jadalne i co znajdzie się w zasięgu ataku. Wodne śluzy atakują wszystkie napotkane stworzenia, nie dbając zbytnio o własne bezpieczeństwo.

Czarny odórEdytuj

Rzadko spotykany, odrażający czarny odór występuje zwykle w lodowatych głębinach oceanicznych. Podmorskie trzęsienia ziemi często wypędzają tego typu stwory na powierzchnię, gdzie pozostają aż do świtu. Żyją także w najgłębszych podziemnych jeziorach i rzekach. Opisywany byt na lądzie wygląda niczym płachta ożywionego czarnego oleju. W wodzie przypomina chmurę atramentu. Tylko światło słońca może przepędzić głodny czarny odór. Ku zgubie jego ofiar napadniętych nocą, ten byt zawsze jest głodny.

Dryfujący śluzEdytuj

Dryfujący śluz to przezroczysta masa lepkiej protoplazmy, która szybko oblepia się kawałkami unoszących się na wodzie szczątków, śmieci, czasami skarbów. W ciągu kilku dni powoli trawi każdą przyklejoną do swego cielska materię organiczną. Dryfujący śluz pływa niewidoczny pod masą unoszącego się na wodzie śmiecia i atakuje z zaskoczenia.

KrwiopęczniakEdytuj

Krwiopęczniak to niewielki, płaski, okrągły śluz - dysk o przekroju 20 centymetrów, z wypukłym bąblem pośrodku. Ma barwę mlecznobiałą, z plamkami czerwieni. Pojedynczy byt tego rodzaju nie jest niebezpieczny. Jednak krwiopęczniaki gromadzą się w roje liczące około 650 osobników. Taka gromadka może już stanowić zagrożenie dla nieostrożnych pływaków. Rój krwiopęczniaków pływa wokoło lub wpełza na ofiarę i w zatrważającym tempie wysysa z niej krew. Te istoty nie znają uczucia nasycenia. Gdy całe napełnią się krwią, przybierając mlecznoczerwony kolor, nadal żerują, a nadmiar krwi wypływa z ich ciał do wody.

ŹródłaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.