Bóg
Vatun
Tytuł(y) Wielki Bóg Północy, Północny Bóg
Symbol słońce zachodzące nad śnieżnym krajobrazem
Plan Ojczysty Ysgard/Ysgard/nieznane
Ranga mocy pomniejsze bóstwo
Charakter chaotyczny neutralny
Dziedziny Północni Barbarzyńcy, zimno, zima, arktyczne bestie
Domeny Burza, Chaos, Powietrze, Siła, Zwierzę, Śnieg
Ulubiona broń topór bitewny
Sojusznicy Dalt, Llerg
Wrogowie Belial, Iuz, Telchur
Zwierzchnik

Symbol Vatuna

Vatun jest bogiem Północnych Barbarzyńców. Choć raczej popularny wśród Suelskich barbarzyńców Półwyspu Thillonrian, Vatun nie był wyzwanawany w Imperium Suelskim.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Vatun wygląda jak masywny suelski barbarzyńca odziany w skóry polarnych niedźwiedzi. Jego broda jest ze śniegu i lodu, a jego oddech mrożącą mgłą. Dzierży potężny topór wojenny zwany Ugryzieniem Zimy, wykonany całkowicie z lodu.

Związki[edytuj | edytuj kod]

Jedynymi sprzymierzeńcami Vatuna są jego brat, Dalt oraz suelski bóg Llerg. Jego wrogowie obejmują Telchura, Iuza i arcydiabła Beliala.

Dziedzina[edytuj | edytuj kod]

Nazwa poprzedniej boskiej dziedziny Vatuna jest nieznana. Obecnie jest uwięziony w nieznanym półplanie.

Dogmat[edytuj | edytuj kod]

Vatun naucza, iż zima jest okazją przecedzania słabych od silnych, a tchórze powinni zostać pokryci śniegiem i zapomniani. Wielki Bóg Północy mówi także o "Wielkiej Zimie," która pokryje krainę, pozwalając północnym barbarzyńcom zasiedlić Oerth.

Wyznawcy[edytuj | edytuj kod]

Vatun jest wyznawany głównie przez Kraje Barbarzyńców na Półwyspie Thillonrian.

Kler[edytuj | edytuj kod]

Kapłani Vatuna są obarczeni wspieraniem swojego plemienia w walce, pomocy swojemu ludowi w przetrwaniu zimy oraz leczeniu rannych członków wspólnoty. Najzdolniejsi kapłani poszukują legendarnych Pięciu Ostrzy Coruska, które uwolnią Vatuna jeśli piątka zostanie zjednoczona. Ich ulubioną bronią jest wojenny topór.

Kapłani Vatuna głoszą, iż tchórzostwo jest godne pogardy oraz należy sprzeciwiać się wierze w Telchura, najlepiej przemocą. Są także przeciwnikami diabłów i tych, którzy im służą.

Uwięzienie Vatuna uczyniło trudniejszym dla jego kapłanów stosować ich magię. W zamiarze przygotowywania i rzucania zaklęć, muszą być w odległości dziewięciu metrów od płonącego ognia, nie mniejszego niż pochodnia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Legendy mówią, iż po pewnym czasie po Przywołanej Dewastacji i Deszczu Bezbarwnego Ognia, kiedy uciekające suelskie domy Fruztii, Cruski i Schanai osiadły na Półwyspie Thillonryjskim, wielkie barbarzyńskie imperium zostało utworzone przez wojowników Vatuna, obwoływanego "Wielkim Bogiem Północy." O samym Vatunie mówiło się, iż nadał tytuł "Fasstala wszystkich Suelii" królowi Cruski, tytuł czyniący nosiciela wywyższonym ponad innych szlachciców Sueli, nadało mu prawo ogłaszania wyroku na każdym członku suelskiej rasy. To wiele imperium, jeśli w ogóle istniało, trwało jedynie tak długo jak życie pierwszego fasstala.

W tym samym czasie co Bitwa o Połać Fortnighta (-110 WR), Vatun został uwięziony przez kapłanów Telchura, którzy byli prawdopodobnie wspierani przez Beliala. O uwięzieniu Vatuna mówią niektórzy, iż spowodowało upadek barbarzyńskiego imperium.

W 582 WR, Vatun miał powrócić ostatecznie do Oerth, objawiając się na Półwyspie Thillonryjskim. Vatun pomyślnie zjednoczył Mroźnych, Lodowych oraz Śnieżnych Barbarzyńców wraz z ludem Twierdzy Kamiennej Pięści oraz poprowadził te wielkie siły na inwazję Tenh, wydarzenie które rozpoczęło Wojny o Greyhawk. Jednakże, nie trwało długo, nim "Vatun" okazał się być półbogiem Iuzem, a przymierze wkrótce się rozpadło.

W 591 WR, prawdziwy Vatun pozostaje uwięziony.

Mity legendy[edytuj | edytuj kod]

Odejście Vatuna[edytuj | edytuj kod]

Niektóre legendy utrzymują, iż Vatun został zdradzony przez towarzyszące bóstwo. Inni obwiniają całkowicie Telchura. Jest także mit mówiący, iż barbarzyńcy dowiedli bycia niewartymi swojego patrona, więc wycofał się z własnej woli.

Mówi się, że kiedy Pięć Ostrzy Coruska ponownie się zjednoczy, Vatun powróci i odtworzy dawniejsze imperium barbarzyńców.

Źródła[edytuj | edytuj kod]


Moce Oerthu
Główne bóstwa Oerthu
Beory | Boccob | Celestian | Ehlonna | Erythnul | Fharlanghn | Heironeous | Hextor | Incabulos | Istus | Iuz | Kord | Lendor | Nerull | Obad-Hai | Olidammara | Pelor | Pholtus | Procan | Ralishaz | Rao | Św. Cuthbert | Tharizdun | Trithereon | Ulaa | Wee Jas | Zilchus
Inne bóstwa Oerthu
Al'Akbar | Allitur | Atroa | Beltar | Berei | Berna | Bleredd | Bralm | Breeka | Cyndor | Dalt | Damaran | Delleb | Fortubo | Geshtai | Jascar | Joramy | Katay | Kundo | Kurell | Kyuss | Lendor | Lirr | Llerg | Lydia | Mayaheine | Merikka | Meyanok | Mouqol | Myhriss | Nola | Norebo | Osprem | Phaulkon | Phyton | Pyremius | Rudd | Smok Ziemi | Sotillion | Sroga Alia | Syrul | Telchur | Vara | Vatun | Vecna | Velnius | Vogan | Wastri | Wenta | Xan Yae | Xanag | Xerbo | Yeathan | Zagyg | Zilchus | Zodal | Zuoken
Bogowie-herosi Oerthu
Azor'alq | Charmalaine | Daern | Daoud | Gadhelyn | Gendwar Argrim | Heward | Johydee | Kelanen | Keoghtom | Kuroth | Murlynd | Nazarn | Roykyn | Tsolorandril | Vathris
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.