FANDOM


Aspect of Tiamat

Tiamat, bogini o pięciu głowach chromatycznych smoków, Draconomicon: Chromatic Dragons (2008)

Smoki chromatyczne (ang. Chromatic dragons) to gałąź smoków wyróżnialna ze względu na ich jednolite, matowe barwy łusek, którym zawdzięczają nazwę. Są generalnie agresywne, chciwe, próżne i złośliwe. Zazwyczaj czczą boginię Tiamat, pięciogłową smoczycę, którą uważają za swoją królową.

Mędrcy z Candlekeep z Faerûnu twierdzą, iż wszystkie gatunki smoków chromatycznych wyewoluowały od prastarego gatunku inficedraco.

Podstawowe chromatyczneEdytuj

Do podstawowych chromatycznych smoków należy pięć gatunków, od najsłabszego do najsilniejszego gatunku: biały, zielony, czarny, błękitny, czerwony. Od początków D&D te pięć gatunków, kolorów, tworzyło smoki chromatyczne i to one są z nimi najbardziej kojarzone. Głowę każdego z tych gatunków posiada pięciogłowa bogini Tiamat, będąca patronką smoków chromatycznych, co zawsze potwierdzało ten pogląd.

Smok Łuski Broń oddechowa Charakter Terytorium
Smok biały lustrzane białe, z wiekiem bladobłękitne i jasnoszare z bielą strożek zimna chaotyczny zły arktyczne równiny, wzgórza, góry i podziemia
Smok zielony głęboki odcień zieleni, z wiekiem jaśniejące do leśnych, szmaragdowych i oliwkowych chmura trującego chlorowego gazu praworządny zły podzwrotnikowy i umiarkowany las lub podziemia
Smok czarny czarne lśniące, z wiekiem matowe strumień kwasu chaotyczny zły dowolne bagno, dżungla i podziemie
Smok błękitny opalizujący lazur po głebokie indygo błyskawica praworzadny zły jałowe pustynie
Smok czerwony jasny, lśniący szkarłat, z wiekiem głęboka czerwień z matowym wykończeniem wypalający stożek ognia chaotyczny zły tropikalne, podzwrotnikowe i umiarkowane wzgórza i góry

Poniżej zestawiono smoki chromatyczne Monster Manual 5e (2014):

Brakujące chromatyczneEdytuj

Color wheel

Paleta barw z Dragon Magazine #65 (wrzesień 1982)

W Dragon Magazine #65 (wrzesień 1982) po raz pierwszy opisano trzy brakujące smoki chromatyczne w artykule Richarda Alana Lloyda, w oparciu o teorię palety barw. Koncepcja powróciła w Dragon Magazine #248 (czerwiec 1998) oraz w Dragon Compendium (2005).

W odległej przeszłości smoki drugorzędnych barw (zielony, purpurowy, pomarańczowy) były produktem godów pomiędzy dwoma różnymi smokami barw podstawowych (czerwonego, błękitnego, żółtego). Większość tych godów byłaby raczej wynikiem bożych eksperymentów, gdyż smoki uważałyby za atrakcyjnie jedynie gatunek swego własnego koloru. Niektórzy mogą wzdrygać się na myśl o błękitnym smoku krzyżującym się z żółtym smokiem by stworzyć zielonego smoka. Większość mędrców utrzymuje teorię, że Tiamat - otoczona głową białą, czerwoną, błękitną, zieloną i czarną - stworzyła złe smoki na swój własny obraz, dając początek jednogłowym smokom każdego typu. Takoż nie było purpurowych, żółtych czy pomarańczowych smoków. Jednakże Tiamat mogła eksperymentować ze swymi dziećmi przed wypuszczenime ich na świat, próbując stworzeń jeszcze silniejsze szczepy. Mieszańce barw drugorzędnych mogły się ze sobą rozmnażać dając początek nowym gałęziom smoczych nadgatunków.

Radykalna i często wyśmiewana teoria utrzymuje, że chromatyczne smoki mają trójkę "zaginionego" rodzeństwa, pomarańczowe, purpurowe i żółte smoki. Zgodnie z tą teorię, chromatyczna smoczyca Tiamat miała niegdyś dawno zapomnianą siostrę i rywalnę. Siostra Tiamat o imieniu zaginionym w toku historii, zrodziła trzy zapomniane smoki na krótko przed jej śmiercią od kłów i pazurów siostry. Łupione przez prawdziwe dzieci Tiamat oraz nieliczne, trzy smoki znalazły się na skraju wyginięcia. Lecz jako prawdziwe smoki były zbyt potężne by ponieść łatwą porażkę. Przez tysiąclecia powoli wydrapały sobie drogę powrotną z zapomnienia.

Pomimo ich przetrwania, pomarańczowe, purpurowe i żółte smoki są wciąż niezwykle rzadkie. Relacje o ich działaniach są zwykle obalane jako mylące opowieści utkane przez podróżników i awanturników zbyt przytłoczonych smoczą aurą strachu by trafnie opisać barwę bestii. Niektórzy eksperci i mędrcy rozwinęli karierę na polowaniu na dowody istnienia tych smoków. Zatrudniają podróżników by wędrowali w niebezpieczne, odizolowane obszary gdzie smoki mogą wciąż istnieć. Te ekspedycje muszą dopiero odkryć rozstrzygający dowód istnienia smoków.

Według teorii palety barw bronie oddechowe smoków drugorzędnych są mieszaniną broni oddechowych rodziców. Takoż znany smok zielony zionący chmurą trującego chlorowego gazu, mający smoka błękitnego zionącego błyskawicą, posiada rodzica smoka żółtego zionącego strumieniem soli. Sól żółtego smoka jako chlorek sodu w połączeniu z ładunkiem elektrycznym smoka błękitnego, doprowadził do wydobycia chloru w postaci gazowej jako broni zielonego potomstwa. Określiwszy smoka żółtego, połączono jego sól z ogniem czerwonego smoka. Ich potomek, smok pomarańczowy, pluje wydobytym z soli sodem łatwopalnym w powietrzu i wybuchającym w wodzie. Niezależnie od nich ogień smoka czerwonego i błyskawica smoka błękitnego będące obie formami energii, stworzyły energetyczną broń oddechową smoka purpurowego.

Smok Łuski Broń oddechowa Charakter Terytorium
Smok żółty (solny) krystaliczne, cytrynowej barwy odłamki szkła, z wiekiem jaśniejsze stożek oślepiającej i duszącej soli praworządny zły (2e), chaotyczny zły (3e) wybrzeże morza, słone mokradła lub śródlądowe słone jeziora
Smok pomarańczowy (sodowy) rozjarzony pomarańcz, z wiekiem żółte i czerwone plamy strumień płynnego sodu, płonący przy kontakcie z powietrzem lub wybuchający przy kontakcie z wodą neutralny zły brzegi rzek i jezior w tropikalnych lasach deszczowych
Smok purpurowy (energetyczny) indygowe, z wiekiem fioletowe po niemal czarne stożek palącej energii, wybuch oślepiającej mocy lub mordercze ostrze z czystej energii neutralny zły (2e), praworzadny zły (3e) prerie, łąki i niskie pokryte zaroślami wzgórza

Pozostałe chromatyczneEdytuj

Poza pięcioma podstawowymi gatunkami i trzema brakującymi według teorii palety barw, do rodziny złych smoków chromatycznych dołączane były nowe gatunki i kolory. Żółty i brunatny wprowadzone były pierw w Zapomnianych Krainach kolejno w FR10 Old Empires (1990) i FOR1 Draconomicon (1990), a następnie wprowadzone do ogólnego kanonu w Monstrous Manual (1993).

Trzy pozostałe to wariacje smoków znanych dotychczas, w 4 ed. Draconomicon: Chromatic Dragons (2008) otrzymały nowe alternatywne nazwy i zostały zaliczone do chromatycznych. Smok podziemny z FOR2 The Drow of the Underdark (1991) zwany jest purpurowym i miast żrącego ciało gazu ma falującą chmurę psychotropowych oparów. Smok piaskowy z Sandstorm (2005) nazwany został brunatnym. Smok szary jest gatunkiem powstałym w wyniku rytuałów przeprowadzonych na faeruńskich smokach zębatych, opisanych po raz pierwszy w Dragon Magazine #134 (czerwiec 1988).

W Monstrous Manual (1993) pada stwierdzenie, że np. smok brunatny zdaje się być typowym złym smokiem chromatycznym, jednak nie posiadając skrzydeł nie jest on "prawdziwym" chromatycznym.

Smok Łuski Broń oddechowa Charakter Terytorium
Smok brunatny od bladobrązowych u młodych po wypłowiała biel u starszych strumień kwasu pustynie neutralny zły
Smok żółty opalenizna, z wiekiem żółto-szary piaskowy bardzo szybkie uderzenie parzącego powietrza zmieszanego z piaskiem chaotyczny zły pustynia
Smok piaskowy (zwany brunatnym) szaro-brązowe stożek piachu chaotyczny neutralny (3e), zły (4e) gorące pustynie
Smok podziemny (zwany purpurowym) opalizujący kasztan u młodych, w miarę starzenia się purpurowieją a następnie czernieją stożek żrącego ciało gazu (2e-3e), falująca chmura psychotropowych oparów erodująca psychiczne połączenia (4e) chaotyczny zły wzgórza i podziemne jaskinie, podziemie, Podmrok
Smok szary (przeistoczony smok zębaty) od wapienno białych po granitowo szare żrący szlam zły nieużytki, zarośla, suche prerie

Krzyżówki międzygatunkowe Edytuj

Chromatyczne smoki mogą rozmnażać się między sobą. Jednak w zdecydowanej większości przypadków potomstwo jest niepłodne, jak muły. Natura i cechy potomstwa są przeróżne. Dla przykładu: w dwóch przypadkach gdy smok biały rozmnoży się z czarnym, smoczęta mogą wykazywać się zupełnie różną charakterystyką.

WyglądEdytuj

Kolor chromatycznej hybrydy będzie mieszanką kolorów rodziców. Na przykład, czerwony skrzyżowany z białym da różowego, a krzyżówka czarnego z białym - szarego. Nasycenie i intensywność koloru różnią się mocno wśród osobników, nawet w jednym miocie młodych. (Były opowieści o smokach cętkowanych lub prążkowanych, ale nie ma wiarygodnego potwierdzenia tych obserwacji. Najwięcej uczonych zgadza się, że wielobarwne smoki nie mogą powstać, wskazując na ludzi jako dowód - ciemnoskóry skrzyżowany z bladoskórym nie da paskowanego ani cętkowanego dziecka. Inni mędrcy oczywiście uznają to wyjaśnienie za stek bzdur.)

Co do wielkości, mieszaniec osiągnie rozmiar pośredni między swoimi rodzicami - przerośnie mniejszego, ale nie będzie tak duży jak większy rodzic. W różnicy między rozmiarami rodziców, będzie mniejszy o 10%-90% od swojego większego rodzica.

StatystykiEdytuj

Hybryda smoków chromatycznych będzie miała naturalny pancerz równie mocny co jeden z jej rodziców - selekcja jest tu zupełnie losowa, tak samo jak jego siła ataku (zależnie od ciosu - ataki mają losowo siłę równą atakom jednego z rodziców). Z kolei ilość punktów wytrzymałości będzie pośrednia między typowymi dla gatunków rodziców.

Broń oddechowaEdytuj

Obrażenia zadawane przez zionięcie chromatycznego mieszańca będą takie same jak u jednego z rodziców - losowo którego. Inną kwestią jest jej rodzaj. Hybryda dziedziczy broń oddechową jednego z rodziców (80%, zatem 40% na każdego z rodziców) lub otrzymuje krzyżówkę obydwu (20%, obrażenia od dwóch energii są wtedy dzielone po połowie).

Dla przykładu, fioletowy smok (krzyżówka czerwonego z niebieskim) może zionąć chmurą płomienia, która jest tak naładowana że strzelają w niej małe błyskawice. Z kolei czarno-czerwona krzyżówka może rzygnąć korozyjną cieszą która wybucha w kontakcie z płomieniem, niczym napalm.

Czary i umiejętnościEdytuj

Krzyżówki smoków odziedziczą zdolność do rzucania czarów po jednym z rodziców i zdolności czaropodobne (efekty zaklęć na życzenie) po drugim. Odpowiedni rodzic musi nauczyć je posługiwania się odpowiednimi mocami.

Środowisko i zachowanieEdytuj

W sprawie mieszańców, środowisko jest cechą nabytą, a nie wrodzoną. Smoczątko wybierze sobie wzorce zachowań zależnie od rodziców którzy je wychowują. Typowe jest dla hybryd opuszczać swoich rodziców 10 lat wcześniej niż robią to smoczątka normalnych gatunków.

Krzyżówka jest przeważnie aspołeczna w takim sensie, że unika innych istot; po prostu nie szukają towarzystwa. Bardzo odmienny jest jego stosunek do parzenia się. Niektóre są aseksualne, nie interesują się tego typu aktywnością - jako że są niepłodne, uważają to za stratę czasu. Inne okazy przechodzą do ekstremalnego przeciwieństwa powyższego - poświęcają wiele ze swego czasu na znalezienie sobie partnera. Większość hybryd jednak zalega pośrodku tego, dzieląc po prostu seksualne zapędy rodzica który spędził z nimi więcej czasu.

Inteligencja też jest cechą nabytą. Jej poziom jest zależny od tego, jak wychował je rodzic. Chyba, że drugi z rodziców (który nie zajmował się potomstwem) jest inteligentniejszy - wtedy jego rozwój umysłowy zatrzyma się na poziomie troskliwego rodzica. Sytuacja odwrotna też jest możliwa.

Zobacz teżEdytuj

  • Smoki metaliczne - dobra gałąź gadziego rodu. Przeciwieństwo i wrogowie smoków chromatycznych.

ŹródłaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.