Smok
Tomedragon.jpg
Młody smok tomu z Dragon Magazine #343 (maj 2006)
Smok tomu
Broń oddechowa Pocisk czystej energii żywiołu
Łuski Srebrzyste i lśniące
Teren Każde góry
Charakter Często praworządny neutralny

Smok tomu (ang. Tome Dragon) to utalentowany w magii poznawczej gatunek smoka tajemnego.

"Mający grzywę z białych włosów i wkomponowane w nią mądre oblicze, smok ten odbija światło swoimi barwnymi łuskami w lśniących wzorach. Jego długi ogon kończy się szeroką płetwą, z podobieństwem do niektórych wielkich ryb."

Opis[edytuj | edytuj kod]

Smoki tomu są strażnikami i zbieraczami historii. Najlepsze ze smoków w niezakłóconym rzucaniu zaklęć, specjalizują się w przywołaniach i przepowiadaniu przyszłości. Niejeden spędza całe wieki na poszukiwaniu magicznych tajemnic, takich jak połączenia międzyplanarne, ekologia pozasferowców, los i przeznaczenie, czy też bieg czasu. Samotnie lub w małych gromadach, poszukują źródeł magii i rozwijają moce zaklęć, oraz powstrzymują tych co rywalizują z bóstwami. Pozaplanarne wyprawy są przy tym częste, zwłaszcza dla starszych smoków tomu - zaś najstarsze z nich są znane z zachodzenia jeszcze dalej i używania astralnych projekcji dużo częściej niż własnego fizycznego ciała. Nader mądre, smoki tomu są skłonne do strasznej arogancji i pychy - posiadając przy tym intelekt podchodzący do granic ludzkiej fantazji. Większość uznaje za niepojęte by mieć jakiekolwiek braki wiedzy czy opinii.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Smoki tomu mają nieproporcjonalnie długie ogony, zakończone spiczastymi płetwami, które trzepoczą w powietrzu gdy smok wykonuje akrobacje podczas lotu. Ich łuski są srebrzyste i błyszczące, mieniące się blaskiem niczym barwnej rybki. Ich krótkie kończyny kończą się chudymi palcami, dobrze przystosowanymi do operowania przedmiotami (nawet największe smoki tomu potrafią bezproblemowo przewracać strony w małej książce). Ich oblicza są pełne wyrazu i spowite wielkimi grzywami jedwabnych włosów (to osobliwość wśród smoków). Zdobi je rząd cienkich kolców tuż za policzkami. Ich oczy odzwierciedlają kolor nieba; blado niebieskie zaraz po wykluciu z jaj, przechodzą powoli w lazurowy podczas wczesnej dorosłości, przez głęboką purpurę aż po ciemny niebieski niczym niebo w północ, usiane srebrem niczym gwiazdami. Ich głos zmienia się, ale zawsze wyraża nastrój; miękki akcent, zgrzytliwe kaszlnięcia, zduszone szepty czy huczący śmiech - to dla nich typowe. W chwili wyklucia są malutkich rozmiarów, ale najstarsze z nich są ogromne.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Smoki te są bardziej socjalne niż smoki z innych gatunków i wiele z nich zakłada wspólne leża ze swymi ziomkami. Takie zgromadzenia prawie zawsze zamieszkują ogromne biblioteki, które budują na odizolowanych górskich zboczach. Takie biblioteki są często mylone z klasztorami, ponieważ smoki tomu preferują odizolowane lokacje i minimalne zdobienia w architekturze.

Smoki tomu nie wymagają wiele jedzenia do przeżycia, w większości jedzą tak mało jak to możliwe - jedzenie jest dlań tylko rozproszeniem, oderwaniem od bardziej światowych zajęć. Jeśli coś jedzą, musi być to bardzo proste. Smoki z tego gatunku mają jednak słabość do znakomitych herbat czy naparów - im bardziej egzotyczne składniki, tym lepiej.

W walce polegają na swoich czarach. Ze spontanicznym i wolnym dostępem do potężnej metamagii (patrz niżej), smoki tomu zwykle używają takich mocy jak Wyciszenie Zaklęcia, Wzmocnienie Zaklęcia czy Szybkie Zaklęcie tak szybko jak to możliwe - krzyżując je, by uzyskać magię o zdumiewającym potencjale. Preferują toczyć walkę w powietrzu, korzystając z naturalnej gracji i manewrowości, wspierane przez przyzwane potwory które zajmują jego uzbrojonych w broń dystansową oponentów pod nim. Są, rzecz jasna, geniuszami taktycznymi. Ze zmyślnymi głowami i zdolnością do jasnowidzenia, smoki tomu mogą wejść do walki wiedząc o wrogich planach więcej niż można by się spodziewać.

Moce[edytuj | edytuj kod]

  • Ich naturalne zdolności czaropodobne opierają się na przejrzeniu, usłyszeniu nadnaturalnych głosów, skokach planarnych, prawdziwym widzeniu (dostrzeganiu np. niewidzialnych) i astralnej projekcji.
    • Im smok jest starszy, tym więcej zdolności czaropodobnych odblokowuje.
  • Z natury znają one każde zaklęcie z gatunku wróżenia oraz przywołania.
  • Ponadto mogą też rzucać zaklęcia kapłańskie z domeny Wiedzy.
  • Ich broń oddechowa jest słaba (w porównaniu do innych smoków), ale dobrze się adaptuje. Potrafią bowiem miotać z paszcz pojedynczymi, małymi pociskami czystej energii żywiołu na wielki dystans (dalszy niż typowe smocze zionięcie). Uderzając, pocisk eksploduje niczym ognista kula. Mogą same wybrać, jakim pociskiem miotają:
    • Wybuch pocisku powietrza zadaje obrażenia soniczne;
    • Pocisk ziemi - obrażenia przebijające;
    • Pocisk ognia - obrażenia od ognia;
    • Pocisk wody - stłuczenia.
  • Oprócz tego, smoki tomu mają naturalny talent do metamagii. Potrafią one modyfikować zaklęcie które rzucają, zmieniając ich właściwości lub efekt.
    • Nadając zaklęciom cechy metamagiczne, smok tomu zapewnia sobie bardzo szybkie rzucenie tego czaru (w przypadku zwykłych magów jest wręcz przeciwnie; takie wzmocnienie wymaga poświęcenia dodatkowego czasu).
    • Im smok jest starszy, tym łatwiej może zmieniać swoje czary (poświęcając mniej poziomów zaklęć na zmianę).

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.