FANDOM


Smok
Nickel Dragon
Smok niklowy z Dragon Magazine #356 (czerwiec 2007)
Niklowy smok
Broń oddechowa Stożek korozyjnego gazu
Łuski Czarne, metaliczne
Teren Tereny podmokłe
Charakter Praworządny zły
Smok niklowy (ang. Nickel dragon) to jeden ze złych smoków żelazawych.

"Ten smok jest przysadzisty i muskularny. Jego krokodyle oblicze ma parę wysokich oczu i długi zębaty pysk. Dwa gładkie rogi sterczą w tył i w dół z jego łba. Jego łuski są metalicznie szare, z plamami bieli. Smród zatęchłej wody staje się silny w jego obecności."

OpisEdytuj

Niklowe smoki są zwodnicze, wytrwałe i dzikie dość, by nadrobić swoją względną słabość. Choć najsłabsze ze smoków żelazawych, deklasują większość istot z którymi dzielą terytorium.

EkologiaEdytuj

Owe gady polują przeważnie na bagienne istoty, jak wielkie jaszczurki, ale znane są z podróżowania ku ludzkim osadom, by najeżdżać je dla skarbów - lub po prostu zastraszenia lokalnej ludności. Jako że niklowy smok regularnie dzieli środowisko z czarnym smokiem, te dwie istoty często staczają krwawe bitwy, bowiem bronie oddechowe obydwu gatunków nie ranią drugiego.

Leże niklowego smoka idealnie oddaje jego osobowość - bagienny teren z licznymi ślepymi uliczkami i cofnięciami. Jaskinia jest przeważnie miejscem składowania skarbów i składania jaj. Smok zaś przesiaduje gdzieś w pobliżu, starając się złapać poszukiwaczy skarbów w środku groty.

Środowisko: Niklowy smok żyje na bagnach i żuławach, zwykle w podpowierzchniowych jaskiniach gdzieś przy zbiornikach wodnych.

Typowe cechy charakterystyczne: Niklowe smoczątko ma łuski o barwie węgla drzewnego. Skóra rozjaśnia się wraz z dorastaniem, stając się bardziej metaliczna w okresie dorosłości. Do czasu osiągnięcia wieku wielkiego jaszczura, jego łuski zaczynają lśnić jasną, metaliczną bielą.

WalkaEdytuj

Niklowy smok zwykle uderza z zasadzki, wpierw wyzwalając swoją broń oddechową, by dopaść nią tak wielu wrogów jak to możliwe. Rzuca swoje zdolności czaropodobne w celu rozproszenia i spowolnienia przeciwników. Znane ze stosowania taktyki wojny podjazdowej (uderz i ucieknij), niklowe smoki korzystają z oddychania wodą oraz szybkości pływania, by uzyskać świetną skuteczność.

Bronią oddechową niklowych smoków jest stożek raniącego korozyjnego gazu. Osobniki z tego gatunku już od urodzenia są niewrażliwe na kwas, potrafią też oddychać wodą tak samo jak powietrzem i pod wodą ziać kwasem. Z wiekiem nabywają też odporności na obrażenia magiczne.

Oprócz tego, posiadają swoje zdolności czaropodobne (efekty czarów na życzenie), które nabywają z wiekiem:

  • Odparcie energii (trzy razy na dzień, dorastające);
  • Masowe podrażnienie (dwa razy na dzień, pokrywa skórę ofiar swędzeniem lub obrzękami, dorosłe);
  • Oplątanie (trzy razy na dzień, stare);
  • Gazowa forma (trzy razy na dzień, antyczne);
  • Dezorientacja (raz dziennie, wielkie jaszczury).

Różnice między edycjamiEdytuj

Niklowy smok po raz pierwszy opisany został w 1991 roku, w 170-tym numerze magazynu Dragon (w drugiej edycji D&D). Kolejny jego opis pojawił się w 356-tym numerze tego samego magazynu, w roku 2007 (w trzecim edycji). Obydwa opisy znacznie się różniły detalami przez zmianę charakteru - w 2e niklowe smoki miały zdecydowanie inny charakter chaotyczny neutralny - były dużo bardziej chaotyczne, co objawiało się przy wychowaniu dzieci (wątek pominięty w 3e):

Nawet najdzielniejsi poszukiwacze przygód powinni pomyśleć dwa razy nim się na takiego wyprawią. Są z natury nieprzewidywalne, potrafią połknąć pojedynczego nieszczęsnego zawadiakę przy jego drużynie, po czym uznać że reszta nie jest warta czasu.

Niklowe smoki są równie nieprzewidywalne jako rodzice co jako wrogowie. Mogą rano być kochającymi rodzicami, po czym wyprawić się po jedzenie dla młodych i wracając zdecydować, że same je spożyją. W rezultacie niklowych smoków jest coraz mniej i mniej. Jedyny wyjątek od ich chaotyczności nadchodzi, gdy sprawa dotyczy klanu jako całości i jego hierarchii. Gdy jednak sprawa zostanie załatwiona, wracają do "normalności".

W 2e, smoki te posługiwały się własnym językiem oraz językiem wspólnym dla smoków żelazawych - posiadały też 5% szansy na urodzenie się z darem telepatii (ograniczonej do 60 metrów). Wraz z dorastaniem mogły też nabyć tę umiejętność, mając 5% na każdą kategorię wiekową. (Najstarsze osobniki miały 60% szansy na uzyskanie jej.)

Ich umiejętności czaropodobne były nieco różne - zamiast odparcia mocy dysponowały stłumieniem ognia, różnił się też wiek w którym je pozyskiwały.

ŹródłaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.