FANDOM


Smok
Cobalt Dragon
Smok kobaltowy z Dragon Magazine #356 (czerwiec 2007)
Kobaltowy smok
Broń oddechowa Strumień magnetycznej pulsującej energii
Łuski Niebieskie jak niebo o północy
Teren Ciemne lasy
Charakter Praworządny zły
Smok kobaltowy (ang. Cobalt dragon) to jeden ze złych smoków żelazawych.

"Z twarzy tego smoka wyrasta wielki pysk, jego wargi wykrzywiają się, odsłaniając wyraźne kły. Dwa małe rogi sterczą z jego łba, tuż sponad świecących czerwonych oczu. Jego ogon jest długi i cienki, niemal szczurzy w kształtach. Pokryty jest niebieską niczym północ łuską, o zmiennym połysku."

OpisEdytuj

Kobaltowe smoki próbują zdominować każda istotę z jaką się mierzą. Te kreatury są tak diaboliczne, że nawet inne smoki żelazawe ich unikają. Smoki kobaltowe spotykają się ze sobą tylko w celu rozmnożenia lub przy wezwaniu ze strony lidera klanu albo kobaltowego suwerena.

EkologiaEdytuj

Chociaż zwykle odludne, czasem kobaltowe smoki łączą się na całe życie. Ci okrutni tyrani okazują się być zaskakująco dobrymi rodzicami. Kobaltowy smok podejmuje znakomitą opiekę nad swoimi młodymi, aż w wieku małoletnim wymusi na nich opuszczenie gniazda.

Kobaltowy smok spędza czas przygotowując pułapki by łapać intruzów, albo polując na swoim terytorium. Używa walących się drzew, przepaści, skalnych obruszeń i dziur, nakładając na nie iluzje w celu ukrycia nim zostaną aktywowane.

O kobaltowych smokach mówi się, ze były jednymi z przodków koboldów. Faktyczne, te dwa gatunki mają sporo wspólnego, wliczając zamiłowanie do pułapek, sadystyczne skłonności oraz wybór siedzib. Kobaltowy smok często podporządkowuje sobie wielkie plemię koboldów, by pomogło w chronieniu jego terytorium.

Kobaltowy smok żywi się obficie zwierzętami ze swojego terytorium, ale tak jak inne smok, może pożywić się wszystkim.

Środowisko: Kobaltowe smoki lubią mieszkania wśród drzew głębokiego, ciemnego lasu albo obfitej dżungli. Chociaż czasem zasiedlają podziemia, wejścia do tych grot są zawsze w zalesionych strefach. Zielone smoki często dzielą środowisko z kobaltowymi, a obydwa gatunki postrzegają siebie nawzajem jako intruzów i wrogów.

Typowe cechy charakterystyczne: Kobaltowe smoczątko ma łuski niebieskie jak noc, z małymi łatami różnej jasności rozrzuconymi po ciele. Jego skóra pozostaje w tym samym kolorze przez całe życie, zaś plamy różnych odcieni powiększają się razem ze smokiem.

Walka i moceEdytuj

Kobaltowy smok unika jawnej walki, do czasu aż będzie mógł wejść na pole walki z własną przewagą. Przygotowuje wymyślne pułapki, wzmacniając je zdolnościami czaropodobnymi. Potem czeka w zasadzce, używając magii lub sług jako przynęty w pułapce. Gdy wreszcie wejdzie do bitwy, używa broni oddechowej tak często jak może, by utrzymać w szachu potężnych, walczących wręcz wrogów.

  • Bronią oddechową kobaltowego smoka jest linia pulsującej, magnetycznej energii. Istoty nią objęte otrzymują obrażenia od mocy oraz zostają odepchnięte jak przez efekt umiejętności szarża byka. (Inne kobaltowe smoki są odporne na ten efekt.)
  • Oprócz tego, kobaltowe smoki są od urodzenia odporne na elektryczność.
    • Z wiekiem nabierają odporności na obrażenia fizyczne.
  • Potrafią też oddychać wodą jak powietrzem.
  • Kobaltowe smoki dysponują zdolnościami czaropodobnymi (efektami czarów na życzenie), które odkrywają wraz z dojrzewaniem. Oparte są one na pętaniu przeciwników i poroście roślin, wielkie jaszczury potrafią też rzucić przywołanie potwora V.

Różnice miedzy edycjamiEdytuj

Kobaltowe smoki pojawiły się oryginalnie w drugiej edycji D&D, w 170 numerze magazynu Dragon (w roku 1991). Po raz kolejny zostały opisane w trzeciej edycji w roku 2007 - opis ich natury był przy tym praktycznie identyczny, ale nieco zmieniono ich moce.

Pierwotnie, posługiwały się one własnym językiem oraz wspólnym językiem smoków żelazawych, zaś 15% wylęgłych smoków kobaltowych umiało też się posługiwać telepatycznie (miały też szanse nabyć tą zdolność wraz z dorastaniem). Lekko różniły się też ich umiejętności czaropodobne (były nieco słabsze).

W drugiej edycji zionięciem kobaltowego smoka był puls magnetycznej energii, która rzucała przeciwnikami, oraz uderzała nimi o ziemię i raniła latającymi odłamkami otoczenia. Osobom w metalowych zbrojach dużo ciężej było odeprzeć ten efekt, dodatkowo na nich spotęgowany. Ofiary znacznie mniejsze od smoka były też od niego odrzucane, a większe od niego - powalane i odpychane.

Zobacz teżEdytuj

ŹródłaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.