Smok
Iron Dragon.jpg
Smok żelazny z Dragon Magazine #356 (czerwiec 2007)
Żelazny smok
Broń oddechowa Stożek gorących iskier lub stożek gazu usypiającego
Łuski Czarne z nutą srebra
Teren Wzgórza
Charakter Praworządny neutralny

Smok żelazny (ang. Iron dragon) to najpotężniejszy i zarazem jedyny neutralny ze smoków żelazawych.

"Głowa tego smoka ma kształt niemal jak szufla łopaty, ze spiczastym pyskiem. Jego łuski są metalicznie czarne z przebłyskami srebra. Wielkie płyty, wyglądające niemal jak rekinie płetwy, biegną wzdłuż jego szyi i pleców."

Opis[edytuj | edytuj kod]

Najsilniejsze ze smoków żelazawych, żelazne smoki, pragną uczynić smoczą rasę prawowitymi władcami świata. W związku z tym podróżują przez okoliczny świat pod przybraną inną postacią, adekwatną do dowiadywania się co w trawie piszczy.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Żelazne smoki chciwie gromadzą surowe żelazo, jako że do cyklu rozmnażania potrzebują go na równi z jedzeniem. Choć prowadzi to do sporów z krasnoludami i innymi rasami wydobywającymi rudy tego metalu, takie zwady są igraszkami w porównaniu do wściekłej rywalizacji między smokami żelaznymi i czerwonymi. Te dwa gatunki smoków są zagorzałymi rywalami i nie ustępują w nienawiści wobec siebie nawzajem. Czerwone smoki patrzą na żelazne jako na żałosnych natrętów, zaś żelazne uważają że czerwone zruinowały reputację smoków.

Intruzi w leżu żelaznego smoka są przeważnie szybko obezwładniani, ale rzadko zabijani od razu. Owe gady preferują wyciągnąć z nich jak najwięcej informacji, nim uczynią sobie z natrętów posiłek.

Środowisko: Smoki żelazne preferują zakładać leże głęboko pod wzniosłym wzgórzem lub wysoką górą, w pobliżu pokładów rudy żelaza. Najczęściej żyją w umiarkowanych klimatach, ale znoszą dużo cieplejsze tereny. Terytorium żelaznego smoka często pokrywa się z ziemiami czerwonego smoka, co regularnie prowadzi do śmiertelnych konfliktów.

Cechy charakterystyczne: Żelazne smoczątko ma matowe, czarne łuski które zaczynają lśnić wraz z dorastaniem. Dorosłe żelazne smoki maja metalicznie czarne łuski, z wiekiem występują srebrne przejaśnienia. Mówi się, że wielkie jaszczury mają łuski niczym światło księżyca odbijające się w falującej wodzie.

Walka i moce[edytuj | edytuj kod]

Te smoki przeważnie unikają walki, preferują używania dyplomacji lub zastraszania by wyciągnąć informacje których szukają. Wciągnięte do boju, wolą używać usypiającego zionięcia. Uzupełniają to zaklęciami i zdolnościami czaropodobnymi, które obezwładniają lub osłabiają wrogów. Żelazne smoki nie są bezlitosne, ale oczekują zapłaty w zamian za taką życzliwość - zwykle w formie informacji.

  • Żelazny smok dysponuje dwoma rodzajami broni oddechowej: stożkiem straszliwie gorących iskier (zadających w połowie obrażenia od prądu a w połowie od ognia), oraz stożkiem usypiającego gazu. Sen wywołany tą bronią trwa 1k6 rund, z dodatkiem jednej rundy na kategorię wiekową smoka.
  • Żelazne smoki już od dziecka potrafią przybrać dowolną postać zwierzęcia lub humanoida o rozmiarze średnim lub mniejszym. Mogą to zrobić do trzech razy dziennie. Efekt ten nie ma ograniczenia czasowego - smok sam decyduje kiedy chce zmienić przebranie lub wrócić do prawdziwej postaci.
  • Smoki z tego gatunku są niewrażliwe na obrażenia od ognia, za to cechują się wrażliwością na zimno. Ponadto wraz z wiekiem wzrasta ich odporność na energię magiczną.
  • Oprócz tego, żelazne smoki dysponują własnymi zdolnościami czaropodobnymi (efektami czarów na życzenie), które nabywają z wiekiem:
    • Rozgrzanie metalu (młode i starsze, trzy razy na dzień);
    • Kamienne kształty (dorastające i starsze, dwa razy na dzień);
    • Wykrycie myśli (dorosłe i starsze, dwa razy na dzień);
    • Ściana żelaza (stare i starsze, dwa razy na dzień);
    • Przemiana skały w błoto (antyczne i starsze, dwa razy na dzień);
    • Ciało w żelazo (wskazana ofiara zostaje zmieniona w żelazną statuę, tak jak przy petryfikacji - ale materiałem jest metal. Może on zardzewieć lub stać się np. posiłkiem rdzewiacza. Efekt ten można zdjąć tak samo jak petryfikację. Wielkie jaszczury potrafią to zrobić raz dziennie).

Różnice między edycjami[edytuj | edytuj kod]

Smoki żelazne po raz pierwszy zostały opisane w drugiej edycji D&D, w 170-tym numerze magazynu Dragon z roku 1991. Po raz kolejny pojawiły się w trzeciej edycji, w 356-tym numerze tego samego magazynu (w roku 2007). Ich opis pierwotnie się różnił od aktualnego. Pominięto na przykład motyw Gruaghlothora.

Ich status między smokami żelazawymi był znacznie wyższy - pełniły swego rodzaju rolę suwerenów. Ponadto, posługiwały się własnym językiem oraz wspólną mową smoków żelazawych. Miały też 20% szansy na wyklucie się ze zdolnością telepatii (ograniczoną do 60 metrów), z każdą kolejną kategorią wiekową mogły też ją nabyć z szansą 5% (najstarsze miały zatem 80% na władanie telepatią). Lekko różniły się też ich zdolności czaropodobne (inny wiek nabywania, ciało w kamień zamiast ciała w żelazo).

Oprócz tego, opisano ich pogoń za żelazem:

Mówi się, że gdy znajdziesz gniazdo żelaznego smoka, znajdujesz depozyt żelaza. Po prawdzie, owe gady gromadzą żelazo zachłanniej niż jakikolwiek inny metal. Poszukują go wyłącznie w surowej formie, a opowieści mówią, że ten metal jest im jakoś potrzebny w cyklu reprodukcyjnym na równi z jedzeniem. To, rzecz jasna, czyni je niezbyt popularnymi wśród ras wydobywających metale.

Żelazne smoki przemierzają świat w zmienionych formach, by poszukiwać informacji o świecie wokół nich. Wygląda na to że preferują formy humanoidów, ale czy ma to znaczenie czy to kwestia gustu - można tylko spekulować.

Dieta: Żelazne smoki preferują dietę opartą na rudzie żelaza, ale mogą utrzymać się na żywieniu czymkolwiek.

Zobacz także:[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.