Monstrualna postać Skriaxita ponad burzową Nawałnicy

Skriaxity zwane też czarnymi burzami albo żyjącymi burzami piaskowymi to odmiana żywiołaków i jedne z najstraszliwszych istot pustyni. Są to właściwie duchy zemsty, przyzwane przed tysiącleciami z Planu Żywiołu Powietrza przez starożytne moce. Już na Materialu nadano im obecną postać, łącząc żywioły ziemi i powietrza. Te z rzadka uaktywniające się istoty władają językiem powietrza oraz własną mową przypominającą wycie i skrzeczenie. Kiedy uaktywniają się, skriaxity przy pomocy pustynnego piasku i pyłu formują wirujące stożki o wysokości ponad trzech metrów. W stanie spoczynku wyglądają jak rozrzucona kupka czarnego prochu. Są to istoty niezwykle inteligentne i złe. Nie odczuwają strachu ani nienawiści, lubują się natomiast w niszczeniu, karmiąc się negatywnymi emocjami swoich ofiar. Po spowodowaniu potężnej katastrofy z reguły zapadają w sen, trwający nawet do kilku wieków. Stają się wtedy niewrażliwe na jakąkolwiek ingerencję z zewnątrz. Po przebudzeniu odczuwają nowy głód zniszczenia, który popycha je ku ścieżce destrukcji. Skriaxity postrzegają humanoidów jak zabawki, często wysłuchując ich błagań a następnie ignorując je. Humanoidy nie mają po prostu niczego, co mogłoby je zainteresować.

Skriaxit atakujący obozowisko koczowników.

Te straszliwe istoty najgroźniejsze są w grupach, kiedy to potrafią tworzyć burze piaskowe w ciągu paru minut odzierające ciało człowieka do kości. Im jest im więcej, tym szybciej są w stanie się poruszać i większe burze tworzyć. Chmura skriaxitów znajduje się pod wpływem nieustannego rozproszenia magii. Dodatkowo każdy z nich jest w stanie przy pomocy piaszczystego wiatru zadawać ostre jak brzytwa uderzenia. Grupie skriaxitów przewodzi zwykle Wielki Skriaxit, najbardziej krwiożerczy i najpotężniejszy z nich.

Czarna chmura zemsty[edytuj | edytuj kod]

Ten typ żyjącej burzy, występujący na pustyniach, łączy w sobie żywioły powietrza i ognia. Jego główną właściwością jest wytwarzanie ognistego deszczu, który pochłania wszystkie palne substancje w okolicy.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.