Sferopedia
Advertisement

Kościogrot

Żyjące na wielu różnych planach kościogroty to cierpliwe drapieżniki. Nazwę zawdzięczają parze długich, paskudnie kolczastych rogów wyrastających ze łba. To oręż bardzo groźny dla zwierzyny łownej kościogrotów, czyli praktycznie dla wszystkiego co się rusza. Macierzystym planem opisywanych jest Acheron, lecz rozprzestrzenili się oni po różnych wymiarach, dzięki wrodzonej wytrzymałości przeżywając również w najbardziej niegościnnych klimatach. Stwór kształtem przypomina pokaźnego komika polnego. Ciemne, opancerzone cielsko mierzy 240 centymetrów długości, a wysokość w kłębie sięga prawie 1,5 metra. Łeb wieńczy para kolczastych rogów długich na 90 centymetrów. Dopiero, gdy stwór zaczyna polowanie, widać, że rogi nie są na stałe przytwierdzone do czaszki. Długie ścięgna łączące je z głową pozwalają kościogrotom wystrzeliwać rogi ku ofiarom niczym harpuny i przyciągać zdobycz na pożarcie. Kościogrot może siedzieć w miejscu całe dni i czekać, aż pojawi się w pobliżu zwierzyna. Do polowań zwykle wybierają miejsca jałowe i kamieniste, a wiele z nich gnieździ się pod ziemią. Jeśli przez cały tydzień nie pojawi się żadne stworzenie, kościogrot rusza na poszukiwanie pożywienia.

Źródła[]

Advertisement