Sferopedia
Advertisement
Bóstwo
Hoar 3e.webp
Hoar, kiedyś Assuran
Tytuł(y) Dawca Zagłady, Pan Trzech Grzmotów, Poeta Sprawiedliwości, Ciskający Piorunami
Symbol dłoń w czarnej rękawiczce trzymająca monetę z wizerunkiem głowy o dwóch twarzach; trzy błyskawice; trzy huczące pioruny w czasie burzy
Plan Ojczysty Mechanus/Dwór Zagłady; Pustkowia Zagłady i Rozpaczy/Dwór Zagłady
Ranga mocy Bóg, dawniej egzarcha Bane'a, dawniej półbóg
Charakter praworządny neutralny
Dziedziny zemsta, kara, zadośćuczynienie sprawiedliwości
Domeny los, odwet, podróż, prawo
Ulubiona broń Żądło Kary [oszczep błyskawicy] (oszczep)
Sojusznicy Beshaba
Wrogowie Anhur, Ramman (martwy)
Zwierzchnik Bane (dawniej)

Hoar (hoar) - faeruński bóg patronujący przede wszystkim zemście i karze. Zbiera wyznawców głównie wśród tych, którzy pragną zadośćuczynienia win, jakiejkolwiek formy sprawiedliwości, którzy zawiedli się na prawie itd. Ale też wielu łowców nagród i morderców oddaje mu cześć w przekonaniu, że nie zwrócą na siebie jego wzroku.

Na północnych Krainach Hoar jest postrzegany jako patron poetyckiej sprawiedliwości.

jest mściwym bóstwem kary, wzywanym przez tych, którzy pragną odpłacić krwią za krew. Ma zmienne nastroje i jest skłonny do przemocy, często jednak okazuje pełne goryczy poczucie humoru.

Historia[]

Ogólny przebieg wyglądał następująco - pierwotnie untheryjski półbóg, po upadku Untheru stał się półbogiem w panteonie faeruńskim, następnie stał się egzarchą Bane'a, zaś po Drugim Rozdarciu ostatecznie stał się samodzielny i pełnoprawny bóg w Faerûnie.

W starożytności jego kult rozprowadzał się głównie w basenie współczesnego Morza Spadających Gwiazd pod imieniem Assuran Pan Trzech Grzmotów, ale on i jego kultyści zostali wygnani w efekcie przegranej wojny z Rammanem. W tym momencie zaprzestał być częścią panteonu untheryjskiego, co mogło być dla niego zbawienne podczas upadku cywilizacji antycznego Untheru.

Hoar znalazł nowy rdzeń swej wiary w Chessenta, a zwłaszcza w Akanax oraz Mourktar. W powolny sposób ekspandował na inne regiony. W okresie poprzedzający Czas Kłopotów wszedł w konflikt z Anhurem, gdyż ten mulhrandzki bóg zaczął przejmować istotną część jego wpływów w Chessenta'i.

Podczas Czasu Kłopotów jego awatar przyjął formę króla Hippartes, władcy Akanaxu. Udał się do Thay, a konkretniej do Gór Thay (ang. Thaymounts), po broń którą ukrył wiele wieków wcześniej. Tam uniknął zasadzki przygotowanej przez Czerwonych Czarnoksiężników pod przewodnictwem Zamaskowanego (ang. Masked One). Po zdobyciu artefaktu zebrał armie i zaatakował miasta Cimbar, Soorenar oraz Luthcheq w ramach zemsty za jakieś pradawne przewinienia, w efekcie pogrążając prawie całe Chessenta w wojnie. Po serii zwycięstw, unifikujących de facto Chessentaję, zebrał wszystkie siły do ataku na resztki kultury na Untherze oraz do świętej wojny przeciwko Rammanowi i jego kościołowi. Doszło do bezpośredniej konfrontacji awatarów, która skończyła się zwycięstwem Hoara (wygrał odbijając atak piorunu). Ale nie zdołał przejąć portfolio Rammana, gdyż ten przekazał go Anhuru. To zaogniło i tak już trwający konflikt między Anhurem a Hoarem. Ostatecznie Anhur ze swoimi siłami zdołał odeprzeć Hoara i jego wojska.

Po Czasie Niepokojów Hoar opuścił ziemie zaś zjednoczona Chessenta rozpadła się na dawne miasta-państwa. W samym tym regionie ilość wyznawców spadała, jako efekt przegranej ofensywy na Uther. Powoli jego wpływy przenoszą się do Ziem Centralnych.

Relacje[]

Symbol Hoara

Pierwotnie nienawidził wyłącznie Rammana za to, że go pokonał i wygnał z panteonu. Lecz później zaczął też mieć złowrogi stosunek do Anhura - po pierwsze za kradzież jego wyznawców w Chessenta a po drugie, że po upadku Rammana to tenże przejął jego portfolio.

Miał niestały stosunek do Tymory, próbując raz ją uwieść a raz ją przeklinając, raz widząc w niej wroga a raz przyjaciela. W pozytywnym stosunku do Tymory nie pomaga mu zapewne kolaboracja z Beshabą w temacie zsyłania nieszczęść na tych, który zasługują na zemstę i karę.

Plotki mówią, że Tyr oraz Shar próbowali przeciągnąć Hoara na swoją stronę. Shar akcentując u niego krwawe potrzeby, by stał się ślepym narzędziem zemsty i goryczy (a sama jest owładnięta pragnieniem zemsty). Tyr natomiast, łechcąc u niego gorzko-słodkie nuty autoironii, wzmocnić elementy poetyckiej sprawiedliwości (z czego znany jest na północy).

W okresie pomiędzy Plagą Czarów a Drugim Rozdarciem stał się egzarcha Bane'a.

Osobowość[]

Już od początku swej boskości Hoar przejawiał elementy gorzkiego humoru, przemocowości oraz wahań nastroju. W wyniku porażki planów w czasie Kryzysu Awatarów popadł w głębokie przygnębienie i mocno wycofał się z poczynań względem świata.

Awatar[]

Hoar schodzi na ziemię w formie wysokiego, śniadego, wychudzonego mężczyzny z czarnymi, długimi kręconymi włosami oraz z kozią bródką. Jego oczy są czarne jak smoła. Przeważnie wygląd ma osoby zmęczonej, przygnębionej. Ma na ciele widocznych kilka zabliźnionych ran. Najpewniej pamiatki po walkach z Rammanem oraz Anhurem.

Ubiera się na wzór untheryjskiego szlachcica lub kupca, rzadziej chessentajskiego lub faeruńskiego. Poza złotymi naramiennikami nie nosi żadnego innego pancerza. Przepasany jest szerokim mieczem Ręka Odpłaty (ang. Hand of Retribution) zaś na plecach ma kołczan z przygotowanymi oszczepami błyskawic Żądło Kary.

Potrafi klaśnięciem w ręce lub uderzeniem nogi o ziemię wygenerować wielki grzmot. Jeżeli trzy takie grzmoty, pod rząd w odstępstwie 3 minut, dosięgnął tego samego celu, zostanie on ukarany za swoją najgorszą zbrodnię, za którą nie poniósł odpowiedzialności. A przynajmniej tak głosi legenda.

Dogmat[]

Hoar nakazuje swoim duchownym prawdziwej i odpowiedniej sprawiedliwości oraz ducha a nie litery prawa. Odpowiednia rekompensata zawsze będzie naliczana za czyjeś przewinienia. Przemoc spotka się z przemocą; zło odpłacone będzie złem; dobro natomiast wróci do dobrych.

Trzeba uważać, aby podążając wedle nauk Hoara, szukać odpłaty. a nie rozprowadzać zło wśród złych, albowiem jest to kuszące lecz prowadzące do upadku.

Za wszelkie niesprawiedliwości należy dążyć do zemsty, a wszelka kara musi pasować do przestępstwa. Zemsta jest najsłodsza, gdy zostanie przyprawiona ironią.

Wszystkie ataki muszą zostać pomszczone. Ci, którzy nie reagują na ataki na siebie lub to, co im drogie, tylko zacjęcają do przyszłych ataków.

Duchowieństwo i organizacja[]

Poza garstką kapłanów zamieszkujących świątynie, kościół Hoara zrzesza głównie wędrowców, którzy podróżują z miasta do miasta, modląc się w zamian za niewielką opłatę o wstawiennictwo Hoara dla tych, którzy szukają lub boją się zemsty. Słudzy Hoara wyszukują również ofiary niesprawiedliwości, wysłuchują ich opowieści, sprawdzają ich wiarygodność, a następnie śledzą tych, którzy dopuścili się występku, aby wymierzyć im odpowiednią do krzywcy karę. Obowiązuje przy tym zasada, że żadna niesprawiedliwość nie jest zbyt duża lub zbyt mała, by porzucić myśl o zemście i nie wymierzyć kary, co sprawia, iż kościół Hoara ściąga na siebie gniew wyznawców Tyra i strażników większości miast, a jednocześnie zyskuje wdzięczność pokrzywdzonych.

Kapłan Hoar (drugi od prawej)

Kapłani Hoara modlą się o czary o północy, kiedy dzwony biją dla tych, którzy zasłużyli na karę. Zachęca się ich, by uroczyście obchodzili rocznice najsłodszych aktów zemsty. Za każdym razem, gdy wezmą odwet, muszą także składać stosowne podziękowanie swojemu bóstwu.

Cały kościół Hoara obchodzi natomiast dwa święta. Pierwszym jest Przedostatni Grzmot (ang. Penultimate Thunder), celebrowany 11 dnia miesiąca eleint, połączony z festiwalem gier, chleba, owoców i miodu, symbolizujący zwycięstwo nad untherskim bogiem wojny Rammanem. Drugie święto, zwane Nadchodzącą Zagładą, wyznawcy Hoara obchodzą 11 marpenotha - składają się nań codzienne ceremonie połączone z grą na bębnach, przysięgami i wyczerpującymi aktami oczyszczenia. Święto to upamiętnia sprawiedliwość, której stanie się zadość, zemstę, która zostanie dokonana, i dobre uczynki, których pamięć nigdy nie powinna zaginąć. Wielu kapłanów Hoara posiada rangi w klasach skrytobójców, wojowników i łotrzyków.

Do największych świątyń należą

  • Grzmiąca Ręka Zemsty (ang. Thunderous Hand of Vengeance) w Akanaxie.
  • Amfiteatr Pierwszego Grzmotu (ang. Amphitheater of First Thunder) w Mourkracie.

W okół Hoara istnieje też zakon pod nazwą "Bractwo Poetyckiej Sprawiedliwości" (ang. Fellowship of Poetic Justices), do którego dołączyło też niemało bardów. Dedykowany zarówno Hoarowi jak i Tyrowi, łącząc dogmaty obydwu bóstw. Bractwo to pojawiło się po Czasie Kłopotów.

Zobacz też[]

Źródła[]


Główne bóstwa Faerunu
Nadbóg Ao
Azuth | Bane | Chauntea | Cyric | Eilistraee | Gond | Helm | Ilmater | Kelemvor | Kossuth | Lathander | Lolth | Malar | Maska | Mielikki | Mystra | Oghma | Selûne | Shar | Shaundakul | Silvanus | Sune | Talos | Tempus | Torm | Tymora | Tyr | Umberlee | Uthgar | Waukeen
Pozostałe bóstwa Faerunu
Akadi | Auril | Beshaba | Czerwona Rycerka | Deneir | Eldath | Garagos | Gargauth | Grumbar | Gwaeron Wichura | Hoar | Istishia | Jergal | Lliira | Loviatar | Lurue | Milil | Nobanion | Poszukiwacz Wyvernspur | Savras | Sharess | Shiallia | Siamorphe | Talona | Tiamat | Ubtao | Ulutiu | Valkur | Velsharoon
Martwe bóstwa Faerunu
Amaunator | Bhaal | Ibrandul | Iyachtu Xvim | Karsus | Leira | Moander | Myrkul | Tyche
Advertisement