FANDOM


Aurumvorax

Aurumvorax

Aurumvoraxy czyli "pożeracze złota" to śmiertelnie niebezpieczne, choć niepozorne istoty. Są mniej więcej wielkości borsuka, pokryte szorstkim złotym futrem. Mają cztery pary silnych, zakończonych miedzianymi pazurami nóg i małe srebrne oczka ze złotymi źrenicami. Ich grzbiety są potężnie umięśnione a pyski pełne małych, miedzianych ząbków. Mimo swoich rozmiarów istoty te ważą zwykle ponad 200 kilo. Niezwykła gęstość ciała, połączona z niezwykłą siłą, szybkością i krwiożerczością czynią z nich bardzo niebezpiecznych drapieżców. Ich typowym atakiem jest wgryzienie się zębami w ciało ofiary i rozdarcie jej na strzępy pazurami potężnych nóg. Uścisk szczęk aurumvoraksa jest tak potężny, że można się z niego wyzwolić tylko zabijając drapieżcę. W dodatku istoty te są bardzo odporne na obrażenia i ogień, a całkiem niewrażliwe na trucizny i trujące gazy.

Sekretem odporności aurumvoraxów jest ich dieta. Jako uzupełnienie dla mięsa istoty te pochłaniają duże ilości rud metali, spośród których preferują złoto. To dzięki temu suplementowi ich ciała nabierają gęstości,siły i odporności. Niezbyt uszkodzona skóra aurumvoraxa może służyć jako potężna zbroja i ma wartość kilkunastu tysięcy sztuk złota. Zdolny kowal jest w stanie przetopić całe ciało istoty, uzyskując wskutek trwającego dwa tygodnie procesu do 100 kilogramów złota, nie licząc skóry. Również zęby i pazury istoty mają dużą wartość i mogą służyć do wyrobu biżuterii.

Aurumvoraxy to samotniki, zamieszkujące zwykle lekko poszyte lasy, wzgórza i dolne partie gór. Gdy wybiorą dogodne miejsce na legowisko, wykopują norę (niekiedy w litej skale). Z uwagi na swą dietę preferują tereny bogate w żyły złota. Są bardzo czułe na punkcie swego terytorium i atakują każdą istotę, która je naruszy. Wrogo odnoszą się nawet do swych pobratymców, chyba że przypada akurat występujący raz na osiem lat okres godowy. Gody odbywają się na terytorium samicy i trwają do dwóch tygodni. Następnie samiec opuszcza partnerkę, która po czterech miesiącach rodzi od trzech do ośmiu młodych. Młode są ślepe i bezwłose przez pierwsze dwa tygodnie życia i muszą być dokarmiane przez matkę. Zwykle dorosłości dożywają najwyżej dwa osobniki. Zdarzały się przypadki przygarniania młodych aurumvoraksów i udomawiania ich, zwłaszcza przez krasnoludy, które używają ich do wynajdywania nowych żył złota.

ŹródłaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.